p. 93

Narratio qualiter imperator Federicus reaquisivit
regnum s[ibi] rebel[latu]m quando accessit
ad aquirendum Jerusalem et sepulcrum Cristi

1. Imperator Federicus cum, in discessu suo ab obsidione 
Jerusalem, tribus annis erravisset per mare, deinde pervenit in 
Siciliam et scivit totum regnum esse sibi rebellatum preter 
Brundusium, quod tenebatur obsessum per gentem Ecclesie. Cui 
civitati idem imperator scripsit ut confortaretur, quoniam statim 
venturus erat ad dictam civitatem cum exercitu copioso. 

p. 94

2. Deinde pergens ad isulam Gerbarum, duxit ab illis partibus 
viginti milia Saracenorum et de partibus Sicilie decem milia 
armigerorum venitque Brundusium et a Brundusinis fuit cum 
gaudio magno receptus.

3. Gens vero Ecclesie hoc sciens conversa est in fuga. Ipse 
vero imperator statim scripsit omnibus terris famosis ut eum 
deberent recipere. Ultimo metrice scribebat eis suum intentum.

4. Prima vero terra respondens quod eum intendebat recipere in 
dominum fuit civitas Andrie et misit sibi quinque iuvenes filios, 
quinque hominum meliores et potentiores de terra predicta ob 
fidelitatem ut melius de ea confidere posset scribentes ei per hec verba: 

Rex Federice veni, dux noster semper amatus.
Nam tuus adventus nobis est super omnia gratus.

p. 95

Obsides quinque tene nostri signamine amoris.
Esse tecum volumus omnibus diebus et horis.

5. Secundo responderunt homines Tarenti quod nullo modo 
volebant eum in dominum cum iniuriosis et oprobriosis <verbis> 
ex eo quod dicebant quod ipse non erat imperator, quia sciebant 
Federicum esse mortuum et occisum in partibus ultra maris. 
Quibus Tarentinis ipse imperator alias metrice scripsit:

Cordis in archa tene hec tua responsa Tarentum.
Nam cum tempus erit dabimus tibi iure talentum. 

6. Cum vero imperator vellet ultra procedere fecit dici 
Brundusinis ut quamcumque gratiam vellent peterent a se. Ut

p. 96

exivit portas civitatis ipsius quandam cedulam infigi fecit in por-
ta scriptam per hec verba:

Filia lune vale, cordis fidissima nostri.
Charius pro meritis te Federicus amat.
Pete quidvis a me: Federicus omne donabit.
Plus ceteris terris cara te semper amabit.

7. Brundusini vero habito consilio inter se, quoniam videbant 
imperatorem contrariatum multis agendis disposuerunt tunc nichil 
petere sibi sed responderunt per hec verba: 

Regia maiestas, multis maioribus aucta,
si placet intendas: nostra sint postposita facta.
Cum tibi quies erit, nullo rumore gravata,
tunc quodcumque dabis, nobis erunt munera grata.

p. 97

8. Deinde imperator venit Barum pro eo quod sibi scripserunt 
quod eum volebant accipere. Et cum fuisset Barum mutaverunt 
consilium et quandoque promitebant eum recipere et quandoque 
negabant. Et tenuerunt eum in verbis multis diebus et deinde, 
cum sua sapientia sic egit quod receptum est [e]t multis multa 
mala distribuit et post hoc in porta civitatis ipsius in lapide 
marmoreo hos versus fecit scribi: 

Gens infida Bari: verbis tibi multa promittit,
que velut imprudens statim sua verba remittit.
Ideo quod dico tenebis corde pudico:
fac nudos enses studeas vitare Barenses;
5- cum tibi dicit ave, velut ab hoste cave.

p. 98

9. Deinde imperator venit Barolum ubi, multis iniuriis et 
contumelis repulsus, scripsit eis per hec verba:

Urbs Barolitana, que nutris capita vana,
quare negas Christum, dicens non novimus istum?
Ut hodie sic cras Christum fortasse negabis.
Scito pro re vera: multa tibi dampna parabis.
5- Dabitis exemplum, spernentes sacrabile templum. 

10. Deinde, cum vellet ulterius procedere, accessit Andriam 
et ibi cum palmis et gloria receptus est et ordinavit quomodo 
deberet expugnare Barolum. Et ut mandavit ita factum est et capta

p. 99

est terra vi et omnes qui inventi sunt capti fuerunt et de omnibus 
bonis ipsa terra expoliata est.

11. Deinde cum vellet ulterius procedere exivit Andria et, 
cum esset extra portas, Andriani omnes supplicaverunt ut 
Andrianis aliquam gratiam faceret. Quo fecit affigi cedulam in 
portis civitatis ipsius scriptam versibus istis et deinde mandavit 
scribi in litteris argenteis in lamina ferri semper duratura in portis 
ipsius civitatis et infigi: 

Andria fidelis, nostris affixa medullis,
absit Federicus ut sit tui muneris iners.
Andria vale felix omnis gravaminis expers.

p. 100

12. Deinde tendens versus Fogiam, cum esset Salpis, venerunt 
ad eum sindici Tarentini offerentes sibi civitatem Tarenti, et ipse 
subridens dixit:

Grates ago Barulo quod cito currentes venistis:
ut credimus aliquid novi fortasse scivistis.

13. Iuxitque dictis sindicis redire ad eum post prandium, et 
iterum dixit Tarentinis per hec verba: 

Querenti veniam aliquo pro crimine facto
dari debet venia: sic iubet Deus ab alto.
Tu noster hostis munitus ipse fuisti:
sint tibi remissa peccata quecumque fecisti.

p. 101

14. Deinde accessit Fogiam, qui expresse renunciaverunt eum 
et, cum hora tarda esset, tamen scripsit eis hos versus per hec verba:

Fogia cur me fugis cum te fecit mea manus?
Ut video tibi est rector de capite vanus.
Non bene noscebam tuos, mala vipera, mores.
A longe credebam te michi pandere fores.
5- Per facta maiorum capiuntur facta minorum.
Aspice Barlettam que tenet vertice cristam.
Doleo si cogitur te ledere factio nostra,
sed si vis ledi culpa erit et lesio vestra.
Nox funditur terris: quid sis actura videbis.
10- Ut hodie sic cras incepta lege manebis,
per caput hoc iuro semper sine fine dolebis. 

15. Fog[iani] vero videntes quod se tenere non poterant, 
duxerunt imperatori victualia multa eo sero et sequenti die 
asignaverunt sibi claves terre et habuerunt pacem.

p. 102

16. Deinde scripsit Troianis, qui responderunt sibi quod si 
imperator erat volebant se reddere sibi, aliter non. Que rescripsit 

p. 103

eis ut mitterent ad eum secure aliquos de Troia qui dudum 
cognoverant eum et mitterent sibi foragium pro se et suis. 
Quo viso miserunt ad eum duos milites notos imperatori, 
videlicet dominum Raynaldum de Tanchredis et dominum 

p. 104

Riccardum de Mandama, qui cognoscentes quod imperator erat 
retulerunt Troianis. Sed quia Troiani mutaverant consilium sub 
dictu aliquorum de Troia propter invidiam voluerunt quod illi 
milites dicerent quod ille non erat imperator Federicus: quod illi 
dicere nec facere voluerunt. Propter quod ad rumorem populi 
occisi sunt. Deinde miserunt imperatori quandam quantitatem 
panis, aceti et ceparum pro victualibus suis et suorum et remisit 
eis et magnus dolor oppressit eum de morte militum et scripsit 
Troianis per hec verba quasi subridens ab extra:

Troia grates ago quod munera cara donasti.
Cepis et aceto pane pie nata cibasti.
Nostra messis adhuc viridis suo iacet in agro.
Ideo messoribus nondum cibaria paro.
5- Dona que remittimus pro vobis ipsa reserba:
donec redibimus urbs tua metenda sit erba. 

17. Deinde per plures dies post hec iterum misit Troianis duos 
fratres predicatores si possent eos reducere, quos Troiani similiter 
occiderunt. Quod sciens imperator valde turbatus accessit versus 
Troiam et scripsit eis [per hec verba]:

p. 105

Troia serpens longa multi repleta veneni
adhuc te faciam passu procedere leni. 
Troia serpens furens multi repleta furoris
te faciam numquam eri exemptam meroris.
5- Troia sus, luctuosa mater, alumpna doloris:
capitis et caude trunca stabis omnibus horis.

p. 106

18. Deinde, capiens viam versus Terram Laboris, cum fuisset 
versus Nolam apud Sanctam Crucem de Portula, vertens se apud 
Apuliam dixit: 

Reddita imperio tota est Apulia nostro.

Respondit quidam de astantibus: "preter Troiam".

19. Et tunc imperator respicens Troiam posuit manum suam 
super caput suum et dixit:

p. 107

Troia de promissis si nostra cura desistat
non sceptrum manibus nec corona vertice sistat. 

20. <...>
Ara dei Jani, que camera nostra fuisti,
nunc hostis effecta, nostra legata fugisti.
Andria tua soror te multo prudentius egit:
que leta venit ad nos non nostra poemata legit.
5- Propter hoc incolumis remansit ultima nobis.
Quod tibi non erit multis implicita globis
quod fugiunt homines aliena pericula docent.
Sed tu seva petis que tantum pessima nocent. 

p. 108

Certe tibi Barolum bene poterit esse magister
10- ni tibi quod Deus est propter lata sinister.
Credo quod confidis montis stabilita per altum.
Non tibi plura loquor, aliis intentus agendis.
Monstrabit reditus quid sit offensio grandis. 

21. De[inde a]ccessit Boniventum, quod noluit eum accipere. 
Et expugnans eum violens accepit et eius menia in terram proiecit 
et homines male tractavit et ab inde recedens sic scripsit:

Urbs Boneventana tibi sint tua menia plana.
Amodo semper eris Maleventum de Bonevento.
Quod pateris merito patienter ferre memento.

p. 109

22. Deinde accessit ad Terram Laboris et habitis Neapoli, 
Adversa et Capua et totum regnum suo imperio redditum est. Et

p. 110

anhelans in vindictam Troie redivit ad eam expugnandam cum 
adiutorio illorum de Mandama, civitatem Troianorum devicit ac 
cepit eam et quosdam detruncari fecit, aliquos eorum suspendio 
fecit tradi, quosdam truncari capita fecit, alios occecari fecit et 
aliquos detruncari nasum et alios in exilium ut numquam Troiam 
amplius redituros. Menia civitatis et domos omnium nobilium 
per terram prostrari fecit preter domos de Tanchredis et de 
Mandama. Viris vero probis de Mandama magnos honores et 
gratias tradidit eo quod in capiendo civitatem sibi auxilia 
porrexere. Deinde fecit seminari sal per totam civitatem. Caput 
et caudam civitatis ipsius sicut promisit obtruncavit ipsamque 
omni honore et dignitate privavit.

p. 111

23. Post hoc retrocessit et cum essent omnes penes Sanctam 
Crucem de Portula, convocatis omnibus secum, per gentibus 
ostendens eis Troiam digito, dixit: 

Quod patitur Troia videat nunc quisque fidelis:
proditione sua vocibus nunc spirat anhelis.
Ipsa superba stabit semper sine capite corpus
et sine pedibus truncisque manibus erit.
5- Que sapore caret semper salita manebit.
Hoc per Raynaldum munus habeatque Riccardum.

24. Post hoc timore et speculo Troie reditum suo imperio 
Arianum, multos de terra ipsa fecit crudeli morte perire. Post 
hoc regnum totum possedit in pace, guerram semper cum ecclesia 
gessit et papam male tractavit omnibus diebus vite sue.
Amen